ΟΧΙ. ΑΛΛΑ. CHAIN. MAILS.

Δηλαδη οκ. Κυκλοφορει που κυκλοφορει ο καθενας ενα πανηλιθιο και θεοχαζο chain mail, ας καταργησει καποιος το γαμημενο κουμπι που λεει ''forward''. Ε, ελεος. Ενα μωρο γεννηθηκε στα νησια Φιτζι, εχει 6 ματια, 8 ρωγες, 4 αυτια, 2 τριχες και εκλιπαρει τη βοηθεια μου την οποια θα λαβει μονο αν στειλω το μεηλ σε ολες μου τις επαφες!

Hey, this was not a clever one.

Λειπω 10 μερες, ανοιγω το pc, βλεπω 100 mails ενω οταν ειχα φυγει το ειχα καθαρισει. Τα 97 απο τα 100 ειχαν μπροστα 'FW'. Σταδιαλα.

Παμε παρακατω ομως. Τωρα εχουμε τη νεα μοδα.

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΦΙΛΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕΣ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΗΣΟΥΝ 5 ΜΗΝΩΝ. ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΜΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΒΡΑΔΙΑ. ΣΤΕΙΛΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ 900 ΕΠΑΦΕΣ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 5,3 ΚΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΤΟΥ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΚΟΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙΣ ΣΕ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ ΤΖΑΤΖΙΚΙ.

Ναι οκ. Ποσο ηλιθιος πρεπει να ειναι καποιος.

ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΕΤΕ CHAIN MAILS.
ΜΠΟΥΧΤΗΣΑ.

Αγκαουγκα!

Θα υπερφωρτωθω. Ναι. Το νιωθω.
Μια βδομαδα ειναι ανοιχτα τα σχολεια κι εγω νιωθω μια νυστα. Μια πληξη. Μια βαρεμαρα. Μπροστα μου ανοιχτο το βιβλιο της αλγεβρας της πρωτης. Δεν προλαβαμε να κανουμε περυσι τριγωνομετρια και κανουμε φετος.

Χμ. Πανε τα μαθηματικα κατευθυνσης. Τωρα βουρ για το μαθημα στις 3 με τον Σταυρο (μπρρρρρρρρρρ). Τον Σταυρο που οταν κανουμε ασκησεις αρχιζει και μονολογει..

Σ- Μμμ, για να δουμε.. Αυτο κι αυτο αν τα παω απο εδω... οχι οχι δεν βγαινει..
Ρ- ...
Σ- Πφ, αν αυτο κι αυτο πανε απο εδω θα φυγουν. Αλλα δε βολευει..
Ρ- ...
Σ- Να ξεκινησω κι ο,τι βγαλει αμα παω εκεινο εκει και αυτο εδω?
Ρ- ...
Σ- Εσυ Ρανια τι εκανες?
Ρ- Την ελυσα.
Σ- Αληθεια? Ποτε προλαβες ρε? Τι εκανες? Πηγες αυτο εκει ή εκεινο εδω?
Ρ- Κατσε σκεψου, ευκολη ειναι.
Σ- Μα αμα παω αυτο εκει..

Ε καποια μερα δεν θα αντεξω.

ΣΚΑΣΕ ΠΙΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!

Αχ.

Elfen Lied.

H Nyu δεν ειναι οπως ολοι οι ανθρωποι. Εχει 2 κερατακια στο κεφαλι της και αποτελει μια μεταλλαξη μαζι με μια μειονοτητα. Απο στιγμη σε στιγμη μπορει απο ενα ομορφο αθωο κοριτσι που το μονο που λεει ειναι 'νιου νιου νιου', να γινει μια τρομερη δολοφονος.

Αποδρα απο το εργαστηρι που την ειχαν κλεισμενη και καταληγει γυμνη σε μια παραλια. Εκει τη βρισκουν ο Κουτα και η ξαδερφη του και τη φροντιζουν.
Splatter anime, 13 eps, αξιζει.

Death Note

Εκτος απο τζουμαρου, ποκεμον, ντραγκονμπολ και τα ρεστα που εβλεπα(και βλεπαμε)καποτε, το Death Note ηταν το πρωτο μου anime.



37 επισοδεια το ενα καλυτερο απο το αλλο.

Ο Yagami Lighto ειναι αριστουχος, γιος αστυνομικου και περναει μια ευκολη ζωη. Παραλληλα υπαρχει και ενας αλλος κοσμος, ο κοσμος των shinigami, δηλαδη των Θεων του θανατου. Οι shinigami εχουν ματια, με τα οποια μπορουν να δουν ποτε θα πεθανει καποιος μονο αν τον κοιταξουν. Επισης εχουν στην κατοχη τους τετραδια. Γραφουν εκει ονοματεπωνυμο, κι αν το αφησουν ετσι σε 4 λεπτα ο συγκεκριμενος ανθρωπος θα πεθανει απο καρδιακη προσβολη. Μπορουν να γραψουν και παραπανω λεπτομερειες για το θανατο ομως.



Ενας απο αυτους τους Θεους, ο Ryuk, αποφασιζει να ριξει το δικο του τετραδιο θανατου, το δικο του Death Note, στον κοσμο των θνητων. Ετσι το βρισκει ο Lighto.



Αποφασιζει να γινει κυριαρχος του κοσμου, ο Θεος του νεου κοσμου που θα φτιαξει εκεινος σκοτωνοντας ολους τους εγκληματιες της χωρας.

Η αστυνομια το παιρνει πρεφα και βαζει τον παγκοσμιου φημης ντετεκτιβ L σε δραση.



Ο Lighto γινεται Kira για καλυτερη καλυψη. Συντομα ο ιδιος ο πατερας του προσπαθει να τον βρει, χωρις να ξερει οτι ο περιφημος Kira ειναι μεσα στο σπιτι του.

Αρχιζει η διαμαχη 2 εξυπνων μυαλων, του Kira και του L. Πολλα γινονται, δεν θελω να κανω spoil το μισο anime τωρα. :Ρ

Αξιζει να το δει καποιος. Το Death Note βαζει τον πυχη ψηλα για ολους τους newbies στο αθλημα.

New category (again)

Σαν japan freak που ειμαι δεν θα μπορουσα να παραλειψω μια κατηγορια για anime! Επειδη επανηλθα στο αθλημα υστερα απο μηνες απουσιας, εχει συσσωρευτει ορεξη για reviews.

Ευελπιστω να καταφερω να γραψω για ολα τα anime που εχω δει. Stay tuned για περισσοτερα.

Η αρχη του δρομου. Το τελος φαινεται.

Ολοι με λενε μικρη. Οι γονεις μου, το αγορι μου, τα ξαδερφια μου.

Ειμαι 16 χρονων και σημερα ηταν η πρωτη μου μερα ως δευτερολυκειακι.

Και αρχιζει ο δρομος..

-Προσοχη στη φυσικη κατευθυνσης γιατι αυτο θα δωσετε του χρονου!
-Προσοχη στα μαθηματικα γενικης γιατι πολλοι το παιρνουν ως μαθημα επιλογης στις πανελληνιες!
-Προσοχη στην εκθεση αλλιως θα πατωσετε!
-Προσοχη στα μαθηματικα κατευθυνσης!
-Προσοχη!
-Θα μεινετε!

Κρυβω το κεφαλι μου στο θρανιο. Ειναι αραγε τοσο κοντα το τελος της σχολικης μου ζωης? Θα παψω να ειμαι το 'μικρο'? Θα γινω ενα 'μεγαλο' που περασε στο πανεπιστημιο ή ενα 'μεγαλο' που δινει για 2η φορα?..

Και αρχιζω να περπαταω το δρομο. Ειμαι ακομα στην αρχη και το τελος δεν φαινεται καθαρα. Αλλα δεν παυει να φαινεται. Λιγο ακομα. Λιγο..

Blog game με ευχες.

Ο Λοκι με αναγκασε.
Δεν φταιω.
Πρεπει λοιπον να κανω 3 ευχες μια για μενα, μια για καποιον/α αλλον/η και μια για τον εχθρο μου.

Για μενα. Χμ.
Να πετυχω αυτα που θελω και να καταφερω να κρατησω καποια πραγματα για καιρο..


Για καποιον αλλον.
Να μεινει ετσι οπως ειναι γιατι ειναι αξιοθαυμαστο ατομο.


Για τον εχθρο μου.
Να περναει καλα και να μην ασχολειται μαζι μου.


Οποιος γουσταρει το βαζει στο μπλογκ του και συνεχιζει.

Απωθημενο#1

Εγκαινια σε μια νεα κατηγορια του μπλογκ μου λοιπον.
ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ
Παμε λοιπον στο Απωθημενο Νο 1.

ΤΑ-ΞΙ-ΔΙΑ.
ΠΟΛΛΑ ΤΑ-ΞΙ-ΔΙΑ.

Αλλα νταξ θα μου πεις, υπαρχουν εκατονταδες χιλιαδες προορισμοι. Εσυ που θες να πας?
Ε, σου χω ετοιμη απαντηση.







Μόναχο.
Απιστευτο feeling, εχω και γω μια καυλα με αρχιτεκτονικες.. σε παει χρονια πισω αυτη η πολεοδομια, σου δινει αλλα συναισθηματα, ειναι ενας αλλος κοσμος..

Θελω να περπατησω εκει.
(Κατα προτιμηση οχι μονη μου αλλα με ενα ατομο που εχω στο μυαλο μου και εχω μιλησει σε αλλη αναρτηση γι αυτο ;Ρ)
Να κοβω βολτες σε αυτους τους δρομους, με τα απιστευτα κτηρια, ακουγοντας blind guardian.
Ηδονη.

Προς το παρον, μενει ενα απωθημενο.

Ερως. (οχι ραμαζοτι.)

Ναι, μιλαω για τον ερωτα. Ειχα απο καιρο στο μυαλο μου μια σχετικη αναρτηση και νομιζω ηρθε επιτελους ο καιρος να την κανω.

Και δεν μιλαω για εκατομμυρια καρδουλες δωρα κοκκινισμενα μαγουλα αχ καλε μου χαλασε το μαλλι και παει λεγοντας.

Μιλαω γι' αυτο το σκιρτιμα στην καρδια, αυτες τις πεταλουδιτσες στο στομαχι καθε φορα που τον σκεφτεσαι. Το να θελεις να κορνιζωσεις το χαμογελο του για να το βλεπεις 24 ωρες το 24ωρο. Τρεχεις να πας στο σημειο που δωσατε ραντεβου, γελας, τον πειραζεις, σε πειραζει, πατε μαζι για μπανιο, μαζι για βολτα, μαζι μαζι μαζι..

Και μετα εισαι ευτυχισμενη.

Και καπου εκει υπαρχει μια λεπτη γραμμη.

Αγαπη.

Ειναι κατι ωρες σαν κι αυτες που καθομαι και κοιταζω το απεραντο κενο, σκεπτομενη διαφορα ακυρα. Κατεληξα λοιπον να αναζητω την εννοια της αγαπης στη ζωη ενος ανθρωπου, ψαχνω να βρω εναν ορισμο, μια περιγραφη.

Ειναι μια λεξη που εχει εφευρει ο ανθρωπος για να εκφρασει καποια συναισθηματα. Οχι συναισθηματα ο,τι κι ο,τι ομως. Αγαπη υπαρχει μεταξυ γονεα και παιδιου, μεταξυ αδελφης και αδελφου, αγοριου και κοριτσιου οπου θελω να καταληξω.

Αγαπη μεταξυ των 2 φυλων(αν και ερωτικη αγαπη μπορει να συνατηθει και μεταξυ ανθρωπων του ιδου φυλου nowadays). Τι ειναι? Σιγουρα θα υπαρχουν ποικιλλες αποψεις. Θελω να εκφρασω τη δικη μου, μιας και το εχω βιωσει για τα καλα τους τελευταιους μηνες. Θα σας πω πως βλεπω τα πραγματα απο τη δικη μου οπτικη γωνια λεπον..

Τον αγαπαω σημαινει νοιαζομαι για εκεινον. Τον αγαπαω, επιδιωκω την ευτυχια του, θελω να ειναι καλα και χαρουμενος. Τον αγαπαω, θελω να ειμαι κοντα του. Τον αγαπαω, μου λειπει σε συντομο χρονικο διαστημα. Τον αγαπαω, τον σκεφτομαι και μονο η σκεψη αυτη με ωθει στην ευτυχια. Τον αγαπαω, χτυπαει το κινητο και τρωω σαβουρα για να το σηκωσω. Τον αγαπαω, ειναι ο λογος που ξυπναω και κοιμαμαι με ενα χαμογελο. Τον αγαπαω, τον εμπιστευομαι, ειναι ο πρωτος ανθρωπος που θα ακουσει τους προβληματισμους μου. Τον αγαπαω, η εγωιστικα εκπαιδευμενη προσωπικοτητα μου εχει κανει μεταστροφη και εχει πλεον εκλειψει.

Τους τελευταιους 8 μηνες νιωθω καπως ετσι.
Και ειμαι χαρουμενη.
Σ' ευχαριστω εσενα. Ναι εσενα.

Ερως ανικατε μαχαν λοιπον.

Ω. Καλοκαιρι. Ωωωωω.

Τωρα το νιωθω εγω το καλοκαιρι. Τωρα τωρα τωρα. Και μου αρεσει. Σπιτι ποτε πριν τις 12, μπανια σχεδον καθημερινα, και τετοια ομορφα. Πανε οι βαθμοι, πανε οι γραφειοκρατιες και τα παρε-δωσε με το σχολειο. Βεβαια αρχισαμε φροντιστηριο, αλλα δε γαμιεται, τι ψυχη εχει ενα 6ωρο τη βδομαδα.

Παμε για καλοκαιρι 2008. Ναι. Ομορφο ακουγεται. Μαυριζουμε σιγα σιγα, αδυνατιζουμε, ομορφαινουμε. Ακουμε μουσικη, ψαχνομαστε, διαβαζουμε βιβλια που ενιοτε δεν προσεχαμε.

Καποια πραγματα δεν αλλαζουν ποτε. Η εμπαθης κουτσομπολα απο το τμημα σου ακομα βγαζει φημες, οι 2 τρεντουλες της ταξης ακομα σε κοιτανε με μισο ματι, οι αγριοι ουμ συμμαθητες σου ακομα οταν σε βλεπουν θα πεταξουν 5 μαλακιες νομιζοντας οτι σε βουλωσαν. Αποφευγεις καθηγητες διακριτικα γιατι πατωσες στα μαθηματα τους, αποφευγεις το σοι που πλακωσε απο την αλλη ακρη του κοσμου, αποφευγεις παλιους και ακυρους συμμαθητες που σε θυμουνται μονο οταν ξεμενουν απο παρεα, αποφευγεις τα βλαμμενα της πρωτης γυμνασιου που σε βλεπουν ως κατι το απιαστο και σε κηνυγανε, αποφευγεις τον πεφτουλα που σε ειδε πρωτη φορα στη ζωη του και μετα απο ενα τεταρτο σου κολλουσε και σου χε πρηξει τα συκωτια, αποφευγεις την γρια γαλλιδα που θα σε ρωτησει για τα δρομολογια των λεωφορειων, αποφευγεις αποφευγεις αποφευγεις..

Κι ομως, συνεχιζεις να περνας ομορφα. Βγαινεις, περπατας, πινεις, γελας, διασκεδαζεις, ιδρωνεις κι ομως χαμογελας. Κοιτας τα αστερια που φαινονται τοσο καθαρα, το γυριζεις στη φιλοσοφια, στην ποιηση, στο ρομαντισμο. Πηγαινεις στην δουλεια της κολλητης σου και την αποσπας, πηγαινεις στις πιο ομορφες παραλιες του νησιου, πηγαινεις στο Καστρο να δεις το ηλιοβασιλεμα, πηγαινεις για αραγμα σε καποιο παρκο, ολο πηγαινεις.

Και το καλοκαιρι συνεχιζεται..