Σκια

Ημουν για μια ακομη φορα στο Καστρο. Δεν ειχα ακουστικα στα αυτια. Ηθελα για πρωτη φορα σε αυτο το μερος να αφουγκραστω την ησυχια, δεν υπηρχε ψυχη. Εβγαλα το τετραδιο μου και ζωγραφιζα γραμμες. Απλα γραμμες, χωρις συνοχη. Μου αρεσε το απαλο-χωρις να ειναι εκνευριστικο-αερακι. Δεν μου ανακατευε τις σελιδες.
Εκανα τις μουτζουρες μου οταν ειδα μια σκια να διαγραφεται λιγο πιο διπλα. Δεν κρατησε για πολυ λοιπον η γαληνη. Δεν εδωσα σημασια, η τουριστες ηταν νορμαλ φαινομενο εκεινη την εποχη.

Η σκια ηταν μονη της.

Περιεργο, συνηθως μαζευονταν ζευγαρακια ή απαλευτα γκρουπ. Οι γραμμες μου γεμισαν τη μια σελιδα, γυρισα στην επομενη. Η ακρη του ματιου μου ειδε τη σκια να να πλησιαζει προς το μερος μου. Θα ηθελε να παρει καποια φωτογραφια. Παρακολουθουσα την πορεια της σκιας. Ηρθε ακριβως διπλα στη δικια μου.

-Σχεδιαζεις;
-Μπα, απλα γραμμες.

Αντρικη φωνη, ακουστηκε ωριμη. Δεν γυρισα να δω το προσωπο του. Τον ενιωσα να καθεται διπλα μου. Με μια απλη κινηση των ματιων μου θα μπορουσα να δω επιτελους τη μυστηρια αυτη παρεα μου. Ενιωσα ενα τριψιμο στον ωμο.

-Φαινεσαι αφοσιωμενη.
-Τα φαινομενα απατουν.

Και γυρισα, αυθορμητα. Γυρισα και τον ειδα. Ηταν εκεινος. Χαμογελουσε. Εμεινα ακινητη, δεν μπορουσα να το πιστεψω. Του χαμογελασα και γω. Επεσα στην αγκαλια του αμεσως. Μου χαιδευε τα μαλλια. Μια απο τις μεγαλυτερες(μη ερωτικες)φαντασιωσεις μου ειχε πραγματοποιηθει.

Το κεφαλι μου ειχε γυρει στον ωμο του, το χερι μου βρισκοταν μεσα στο δικο του. Κοιτουσαμε τον ηλιο που εδυε, μεναμε σιωπηλοι μπροστα στην ομορφια που ειχαμε κατω απο τα ποδια μας. Μου φαινοταν απιστευτο.

Ηταν μαζι μου, ηταν διπλα μου.

Ειχαμε πολλα να πουμε, κι ομως, μεναμε σιωπηλοι, ο ενας ηταν υπο την προστασια του αλλου. Εκανε κρυο, με αγκαλιασε πιο σφιχτα. Ενιωθα να με περιτριγυριζουν συννεφακια, θα ξυπνουσα οπου να' ταν..

-Ηρθες εδω για μενα.
-Οπως βλεπεις, ναι.

Χαμογελουσε. Ενιωσα μια ηρεμια να απλωνεται μεσα μου.

Τελικα δεν θα ξυπνουσα.

-Ξερεις, ειμαι περιεργος.
-Κι εγω.
-Δεν μπορεις να καταλαβεις ακριβως..
-Μπορω. Αληθεια μπορω.

Με κοιταξε στα ματια.

-Γι' αυτο με ρωτουσες που θα παω σημερα λοιπον;

Δεν μου απαντησε με λογια. Το χερι του ακουμπουσε το μαγουλο μου.

Οι σκιες μας ειχαν γινει ενα.

-Σηκωσε αερα, παμε;
-Εσυ ξερεις καλυτερα.

Του επιασα το χερι και ξεκινησαμε να παιρνουμε το μονοπατι της επιστροφης.

Ηταν μαζι μου, ηταν διπλα μου.

Ημουν ευτυχισμενη.

Μισα Μιχετ Ρατσαστα.

Ισως τελικα βιαζομαι να βγαλω εκτιμησεις για καποιες καταστασεις.
Και ως αποτελεσμα βγαινω με τα μουτρα μου κολλημενα πανω στην ασφαλτο.

Δεεεεεε βαριεσαι, παντα ετσι ηταν και παντα ετσι θα ειναι. Προς το παρον ας μην ξαναβιαστω να βροντοφωναξω MLR. Μια φορα τολμησα να το πω και εφαγα επικ σαβουρα και δεν μπορω να στηριχτω στον αγκωνα του καλου μου χεριου τωρα.
Οποτε παραμενουμε στο πατροπαραδοτο FML, να πεφτουμε και μεσα.

Επισης

ΤΕΡΑΣΜΠΕΤΟΝΑΡΜΕ ΓΑΜΩ.
Οχι.
Terasbetoni.
Αυτο.

Γεια σου κοσμε!

Δεν θελω κατι συγκεκριμενο, απλα περιμενω να παει 10 για να αποφασισω να ντυθω.
Δινω Τεχνολογια Επικοινωνιων σημερα λοιπον. Διαβασμα εριξα, ισως οχι τοσο οσο επρεπε αλλα ενα 16αρι το πιανω ανετα θαρρω.

Ενηγουεη δεν εχει σημασια. Αυτες οι μερες μου αρεσουν πολυ. Τοσο πολυ που δεν με τρομαζει πια η φυσικη κατευθυνσης την Τριτη. Νιωθω επιτελους τι θα πει αμοιβαιοτητα και συνεπως νιωθω και τι θα πει ευτυχια.

Βρισκω νοημα σε ολους αυτους τους στιχους και τραγουδια που υπο αλλες συνθηκες θα χαρακτηριζα ''γλυκαναλατα'', ''untrue'', ''σαχλομπαλαντες'' κλπ. Και κατι τετοιες στιγμες νομιζεις οτι ολα αυτα εχουν γραφτει ειδικα για καποιο συγκεκριμενο ατομο.

Aww, αγαπουλικες τασεις.



Μετα απο αυτην την εξαρση του γουτσουγουτσουγλυκοεαυτου μου, ας μην ξεχναμε οτι ειμαι παντα η Ρανια.



Rawr και αντιο.
Σας αγαπαω ολους.

Μαμα, ειμαι κυκλοθυμικη.

(Σιγουρα η μανα μου προτιμα τη συγκεκριμενη δηλωση απο το ''μαμα, ειμαι εγκυος''. Ευχαριστη παρενθεση, κλεινει τωρα.)

Χτες εγραψα αυτο το κειμενο, δεν το αναρτησα εδω επειδη ετρωγε φλασιες το ρουτερ και δεν ηθελα να του ριξω κι αλλες μπουνιες!@!@@*(#(@*(*@)(#@

-

Kind of.. happy.

Γιατι οταν ακους το Keeper II δεν μπορεις να εισαι κατσουφιασμενος. =)
Οκ, δινω μαθηματικα αυριο. Who cares? Dr Stein grows funny creatures!
Θα τελειωσουν και οι εξετασεις Ρανια. Θα σκιστεις μετα εκει 1,5 μηνα αλλα μετα σου υποσχομαι θα απολαυσεις διακοπες. Θα ειναι οι τελευταιες σου ως εφηβη. Θα δωσεις πανελληνιες, θα περασεις εκει που θες και μετα παλι ολα οκ.

Κοιτα να δεις ποιος τα λεει αυτα. Ορκιζομαι δεν παιρνω lsd.

Εκει που νομιζεις οτι καποια πραγματα εχουν πανω ετικετα με ημερομηνια ληξεως, τελικα ανακαλυπτεις οτι εξαφανιστηκε. Ή μαλλον το ανακαλυπτουν αυτα πρωτα..

Εγωισμος και παλι, μια ζωη εγωισμος. Και αφθονος. Μπερδεμα, συγχιση, νευρα, ανακατεμενα με αγχος νευρα, μετα μια υποχωρηση και μετα κι αλλη μια.

Κατα ποσο ειναι καλο το αποτελεσμα δεν ειμαι σε θεση να γνωριζω ακομα. Κανεις δεν ξερει.

Τελος παντων. Αυτα, παω να κανω την τελευταια επαναληψη, ciao.

-

Και τωρα ακουω fates και με εχει πιασει αυτο το καταθλιπτικομελαγχολικοτετοιο μου.
Θελω να πω σε ενα ατομο μονο, και ελπιζω να καταλαβει ποιο ειναι αυτο, τους εξης στιχους απο το κομματι που ακουω τωρα.

Time moves
Time heals
Time slips
Time steals
Time flies
Time fills
Time wastes
Time kills

Δεν εγινε τιποτα ξαφνικα ωστε να αλλαξει ετσι η διαθεση μου. Και μαθηματικα πολυ καλα τα πηγα, καλυτερα απ'οσο περιμενα.
Απλα ειναι αυτα τα συγκεκριμενα κομματια που ξερουν που θα σε αγγιξουν καθε φορα.

Καθε μα καθε φορα..

O.χι.

Παει κι αυτο. Τελευταια μερα ως μαθητρια της Β' λυκειου.
(τελευταια μερα κανονικης ροης μαθηματων και καλα, εχουμε ακομα τις εξετασεις)

Να πω παλι για τη φρικη που τρωω οποτε σκεφτομαι οτι θα ξυπναω κακην κακως 8 το πρωι, θα ριχνω μια ματια στις σημειωσεις (ανακαλυπτοντας οτι τελικα με τον υπνο ξεχνας πραγματα!-.-) και θα πηγαινω με ενα στυλο και ενα μπλανκο στο χερι στο τοσο αγαπημενο μου σχολειο;

Θα μου δωσουν τα θεματα, θα βαραει ατελειωτα drum solo η καρδια μου και τελικα θα παθω ενα μερικο μπλακαουτ του μισαωρου.

Παναγια μου ε. Κανω ετσι σε τι; Στις ενδοσχολικες της Β'.
Ω μα Ρανια μου καλη. Σε ενα χρονο δεν θα ειναι ετσι τα πραγματα.
Καθοοοοολου ετσι.
Σε ενα χρονο darling θα δινεις ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ.

Oh fuck.


Σκεψου τουλαχιστον οτι θα σηκωθεις και θα φυγεις απο δω.
Σημερα ο εφαρμογας ειπε οτι θα εκτιμησουμε τα καλα της Μηλου μολις φυγουμε.
Ααααααααααασε ρε.



Τα εκτιμαμε και τωρα αμα λαχει. Ανυπομονουμε να φυγουμε προς το παρον, και ας μας λειψει τι; Η ΑΧΙΒΑΔΟΛΙΜΝΗ ή ο ΚΑΡΟΔΡΟΜΟΣ;

Δεν θελω να παω Γ ρε. ΔΕΝ ΘΕΛΩ.
Δεν γινεται να μεινω σε αυτην την ηλικια; Το θελω πολυ, srsly.

Χαλαρα. Η ζωη ειναι ωραια, χαλαρα.

Αυτα που λες ιντερνετικε μου αναγνωστη.

Ματς μουτς.

Aaaadadadadadaddadada

Θελω να φωναξω ΑΔΑΔΔΑΔΑΔΑ.
Ετσι.
Ή απλα να βγαλω μια αναρθρη κραυγη.
Ή ακομα καλυτερα!
Να σπασω κατι. Οτιδηποτε.
Πως γινεται να εχω τοσο αγχος.
Γιατι να εχω τετοιο αγχος.
Γιατι.

Ουυυυυυφ συνελθε. Συνελθεεεε γαμω την απαισιοδοξια μεσα.
Ελατε,ας επααλαβουμε μαζι ολα αυτα τα εμετικα:
Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ!
ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ, ΕΣΥ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ!
ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΣΚΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΠΑΤΗΣΕΣ, ΕΣΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑ!

Και ξερωγω τι αλλο...

Δεν ειπα οτι δεν εχει ευχαριστη πλευρα η ζωη.
Εχει.
Αλλα το να τη βλεπω και να μην τη ζω ειναι μαλακια.


ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΡΕ.
ΡΕ.
ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.
ΡΕ
.
=(

Oh, hi

Εχω καιρο να γραψω.
Μην νομιζει κανεις οτι σταματησα να εχω ανασφαλειες, προβληματισμους και τασεις προς εξωτερικευση του μπουρδελωμενου ψυχικου μου κοσμου.
Τοσο καιρο γραφω μαλακιουλες του στυλ που γραφω και δωθε σε ενα τετραδιο.
Παραθετω λοιπον αποσπασματα απο κατι που εγραψα οταν ανεβηκα μονη μου στο Καστρο της Μηλου για να δω το ηλιοβασιλεμα.

-
Ειμαι μονη μου πανω σε ενα βουνο. Εχω την πιο ομορφη θεα που θα μπορουσε κανεις να φανταστει.
Ακουω ηρεμες μπαλαντες, τα μαλλια μου ανεμιζουν και νιωθω να ξεχειλιζω ηρεμια.
Περιμενω να δυσει ο ηλιος και να παρω μια φωτογραφια.
Το προτιμω αυτο. Ναι. Να ειμαι μονη μου πανω σε ενα τοιχακι με ενα νησι κατω απο τα ποδια μου. Χαλαρωνω.
Δεν μετανιωνω που δεν ειπα σε κανεναν να ερθει.
Ο ουρανος εχει γεμισει πανεμορφα χρωματα.
Κανει κρυο.
Θελω να ανακατευτω με τα χρωματα, να φυγω μακρια απο σχολεια, εξετασεις, πανελληνιες, υποχρεωσεις, βιβλια, στιβες βιβλια. Και ασκησεις, στιβες με χαρτια ασκησεων.
Μου φερνουν εμετο ολα.
Δεν θελω να περασω πληροφορικη.
Δεν θελω να περασω οικονομικο.
Πορτοκαλι. Παντου πορτοκαλι. Παντου ομορφια.
Δυση.
Φευγω.
-

Να και τι καταφερα να αποκτησω μετα απο εκεινη τη βολτα.

Shalala

Τιποτα.
Απολυτως τιποτα.
Απλα μια αισθηση να χαμογελασεις, να βγεις, να πιεις.
Ειναι ομορφα αυτες τις μερες. Ε οκ, δεν πιστευεις σε θεους σε παναγιες σε χριστους αλλα το κλιμα σε κανει χαρουμενο.
Θες να βγεις εξω και να περπατας στα σοκακια των χωριων μεχρι να πεσει ο ηλιος και τοτε να τρεξεις εξω απο την εκκλησια για να δεις το ηλιοβασιλεμα και τη Μηλο να απλωνεται στα ποδια σου.
Ναι. Γκρινιαζεις 365 μερες το χρονο για το 'κωλονησο' αλλα δεν μπορεις χωρις αυτο. Μεσα απο τα ματια των αλλων ανακαλυπτεις την ομορφια του.
Και ναι λοιπον, ειναι ομορφο το νησι σου.
Γιατι το βραδυ μπορεις να δεις τα αστερια χωρις να σου κοβει κανεις τη θεα.
Γιατι τη μερα θα κοιταξεις ψηλα και θα δεις ενα απεραντο γαλαζιο που ξεθωριαζει καθως η ματια σου απομακρυνεται..
Γιατι θα πας και θα πιεις με το κυμα να σκαει διπλα σου.
Γιατι θα πιεις καφε βλεποντας σκηνικα που αλλοι εχουν δει μονο σε καρτ ποσταλ.

Το γουσταρεις το νησι. Και τη γουσταρεις την εηφβικη ζωη.
Μην μεγαλωσεις ποτε Ρανια. Μεινε αυτο το χαζοκουτοπονηρο 16χρονο, ετσι μου αρεσεις.

Μια αγκαλια απο Γ.

Εχασες μια αγκαλια, περιμενες την επομενη.
Η επομενη ηρθε. Και την ακολουθησε κι αλλη, κι αλλη, κι αλλη.
Ηταν ολες ομορφες αγκαλιες που σε δεχτηκαν με θερμη.
Και συνεχιζουν να σε δεχονται ετσι.
Συνηθως εχουν μαζι τους και ενα φιλι, ενα χαδι.

Ηταν ομορφη η αγκαλια απο Γ. Ομως την εχασες.
Εκλαψες, και κλαις ακομα.
Δεν μπορει να γινει τιποτα, δεν θα εχεις ποτε ξανα την αγκαλια απο Γ.
Γινεσαι ευαλωτη, δεχεσαι κι αλλες αγκαλιες, προσπαθεις να κοροιδεψεις τον εαυτο σου οτι δεν σου λειπει η αγκαλια απο Γ.
Ματαια.
Η αναμνηση δεν φευγει, απλα ξεθωριαζει.
Ο πονος σταματαει σταδιακα να γινεται οξυς.
Ακομα υπαρχει.

Δεν εφυγε, δεν εφυγε ποτε απο το μυαλο σου.
Απλα σε επισκεπτεται πιο αραια.
Ισως να σταματησει τελειως να ερχεται καποια μερα.

Δεν σε περιμενει πια η αγκαλια απο Γ.

Ξεκιναω online ραδιο-φονικη εκπομπη.

Eh, ye!

Καθε Δευτερα και Τεταρτη στις 6, δεν ξερω για ποση ωρα, αναλογα με τα κεφια, θα κανω ραδιοφωνικη εκπομπη online.
Μπορειτε να με ακουσετε απο αυτο το λινκ(click me!)
Ξεκιναω αυτη τη Δευτερα στις 6, οσοι πιστοι.. =)

(οχι γκρινιες για την ωρα που ειναι σχετικα νωρις, αυτη μου δωσανε :Ρ)