Νγκεη.

Οντας ανεκαθεν ευαλωτη σε χαζορομαντικοτραγουδα, σιγα μην μου ξεφευγε το somebody απο depeche mode.
Τωρα κανονικα θα επρεπε να βαλω βιντεο απο γιουτχιουμπ αλλα ποτε κανεις δεν κανει τον κοπο να πατησει το πλεη, οποτε οσοι θελετε ψαχτε το. Ειναι ευκολο, καντε κοπη πεηστ στο σερτς του youtube.com 'somebody-depeche mode'.

Εγω απλα θα βαλω τους στιχους, που θες δεν θες φιλτατε αναγνωστη-uber θυμα θα τους δεις εστω και για κλασματα του δευτερολεπτου.

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who'll stand by my side
And give me support
And in return
She'll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She'll hear me out
And won't easily be converted
To my way of thinking
In fact she'll often disagree
But at the end of it all
She will understand me
Aaaahhhhh....

I want somebody who cares
For me passionately
With every thought
With every breath
Someone who'll help me see things
In a different light
All the things I detest
I will almost like
I don't want to be tied
To anyone's strings
I'm carefully trying to steer clear of
Those things
But when I'm asleep
I want somebody
Who will put their arms around me
And kiss me tenderly
Though things like this
Make me sick
In a case like this
I'll get away with it
And in a place like this
I'll get away with it
Aaaahhhhh....

Νταξει ειναι υπερβολικα κοινοτυπο θα πει κανεις
Ε ειναι, γουσταρω απιστευτα ομως. Με εκφραζει καθε στιχος. Ειμαι κι εγω κοινοτυπη, τι να κανουμε.
(ah, οπου she βαζουμε he για να ισχυει η παραπανω προταση ομως ε)

Αυτααααα.

Τριπτυχο μιας 16χρονης ζωης

Ναι μωρε ειμαι 16 μολις, αλλα θελω να μοιραστω με τους ιντερνετικους αναγνωστες μου τις τρεις πτυχες στις οποιες εχω χωρισει τη ζωη μου.
Εννοω βασικα τα τρια ''πραγματα'' (πες το καταστασεις, πες το οπως θες) που θεωρω πιο σημαντικα και ενιοτε απαραιτητα.

Γνωση
Πρωτο και κυριο.
Και μιλαω απο την απλη αναγνωση και γραφη εως τον κινηματογραφο, τη λογοτεχνια, τη μουσικη.
Δηλαδη χωρις αυτα που πας ρε καραμητρο..

Ερωτας
Οποιος πει οτι δεν εχει ερωτευτει ποτε, οτι δεν εχει νιωσει τσιμπηματα στην καρδια και πεταλουδες στο στομαχι, δεν εχει χοροπηδηξει/τσιριξει απο τη χαρα του ή πλανταξει στο κλαμα/στεναχωρεθει και ολα αυτα για ενα προσωπο μονο, λεει ψεματα.
Επηρεαζει στο μεγιστο την καθημερινοτητα κλπ.

Ταξιδια
Θα μπορουσε να συμπεριληφθει στη γνωση αλλα το βαζω μια ξεχωριστη κατηγορια απο μονο του, γιατι εκτος απο γνωση εχει και ερωτα τελικα.
Αλλαζεις παραστασεις και ερχεσαι σε επαφη με αλλους κοσμους, πολιτισμους, ανθρωπους.
Και ετσι μαθαινεις ολο και πιο πολλα πραγματα, και σε ορισμενες περιστασεις αποκτας εμπειριες γυρω απο τον ερωτα.

And the road goes on forever..

Memories..

Εψαχνα κατι παλιες σημειωσεις μου στη φυσικη της πρωτης, και ξαφνικα πετυχα μπροστα μου το αναμνηστικο της πρωτης δημοτικου.
Μονο που δεν εβαλα τα κλαματα.
Ανοιξα το τσακισμενο στα 2 χαρτονι, και ειδα φωτογραφια απο το 1998..
Ολοι τοσο διαφορετικοι, μικροι , αθωοι.
Αλλοι μετακομισαν, αλλοι δεν συνεχισαν στο λυκειο.
Τα θρανια σε σχηματισμο Π.
Στον τοιχο ζωγραφιες, χαρταετοι και κατι κλοουν.
Ανοιχτες κασετινες με ξυλομπογιες, πρασινες θηκες με αυτα τα κυβακια μεσα..
Σορτσακια, αμανικα.
Χαχαχ οχι ρε φιλε, εχω μαλλια μεχρι τους ωμους..
Τα χερια ολων ειναι πλεγμενα πανω στα θρανια, ή σταυρωμενα κατω στην κοιλια.
18 παιδια.
Με μερικα δεν μιλιομαστε τωρα.
Με μερικα σημερα περασαμε απιστευτα στο κενο, σπαρταρουσαμε απο τα γελια.
Με μερικα βγαινουμε καθημερινα, ειμαστε ολοι μια παρεα, με προσθεσεις και αφαιρεσεις.
Που πηγαν και τι απεγιναν ολοι αυτοι που εφυγαν υστερα απο την 3η δημοτικου?
Δεν τους εχουμε ξαναδει απο τοτε..

Δεν θελω να τελειωσει το σχολειο, δεν θελω να χασω αυτα τα παιδια..
Τα παιδια που με κανουν να γελαω, να τσατιζομαι, να αγανακτω, να χαιρομαι.
Αυτα τα παιδια.
Σας αγαπω ρε, κι ας μην σας το χω πει ποτε. Σας ζω πανω καμποσες ωρες τη μερα εδω και 10 χρονια.

Θα μου λειψετε..

Τιποτα, nothing, rien. (#2)

Μετα απο μια εντελως ΚΛΑΣΜΕΝΗ μερα, 4 ωρες προβα, νευρα με υπευθυνο καθηγητη που ομως κρατας διακριτικα μεσα σου, τρεξιμο για να προλαβεις το ωδειο, αρκετο διαβασμα για διαγωνισμα φροντιστηριου αυριο, ειναι απιστευτα χαλαρωτικο και γενικα ομορφο να καθεσαι να λυνεις μιγαδικους με συνοδεια πλεηλιστ που εχεις φτιαξει, εχει την ετικετα ''διαβασμα'' και εχει μεσα μπαλαντοειδη των οποιων τους στιχους γνωριζεις(επι το πλειστον :Ρ).

Θετω z=x+yi και I will sail where the Raven lead meeeeee..

Fly on black wings high and free, I shall return with the wind the day, from high adventures, swelling sail, autumn red comes to Asa Bay.

Bathory.
Ή αλλιως η-μουσικη-μας-σε-στοιχειωνει-και-σε-συγκινει-για-παντα.
(οπως εχει πει και ενα αγαπημενο προσωπο :) )
(αναθεμα τα κλοπηραητς)

Αλλη μια αυτοβιογραφικη και probably ανουσια για το ιδερνετικο κοινο αναρτηση.
Αγαπω το διαδικτυακο ημερολογιο μου, yah!

The Wall.

Μπραβο στη νοβα που αμα γουσταρει βαζει και καμια καλη ταινια.
Ολο ακουγα και ακουγα για αυτην αλλα ποτε δεν εκανα τον κοπο να τη δω.

Σκηνοθετης: Alan Parker
Σεναριογραφος: Roger Waters (μπασιστας και βοκαλιστας των Pink Floyd)
Κυριος ρολος αυτος του Pink, τον οποιο ερμηνευει ο Bob Geldof

O Pink λοιπον.

Στην ταινια βλεπουμε διαφορες ψυχοσωματικες αλλαγες και καταστασεις που εχει ζησει απο την παιδικη του ηλικια. Στην πορεια μαθαινουμε οτι ο πατερας του σκοτωθηκε στον δευτερο παγκοσμιο. Αργοτερα τον δειχνει (στην παιδικη ακομα ηλικια) στον σταθμο του τρενου οπου ολοι οι επιζωντες του πολεμου ενωνονται παλι με τις οικογενειες τους, ενω ο ιδιος μενει να περιπλανιεται ολομοναχος, χωρις να περιμενει καποιον.

Για τους ευσυγκινητους, καπου εδω ανεβαινουν τα πρωτα δακρυα.

Ο μικρος αρχιζει να θετει ως στοχο της ζωης του την ανακαλυψη στοιχειων που θα τον βοηθουσαν να δημιουργησει την πατρικη μορφη που τοσο του ελειπε. Βρισκει σε ενα συρταρι το πιστοποιητικο θανατου του απο τον Γεωργιο VI, και απο κει και επειτα παρακολουθουμε τον Πινκ στο σχολειο του, με τους καθηγητες που τον κοροιδευαν για τα αστεια ποιηματα του, τους μαθητες να καινε θρανια, καρεκλες, και ολα αυτα κατω απο τους ηχους του πλεον πασιγνωστου We don't need no education. Ο Πινκ ενηλικιωνεται, παντρευεται, τον απατουν, πληγωνεται, αποπειρα αυτοκτονιας, αλκοολ, ναρκωτικα, πορνες.

Προσωπικα προτεινω να το δουν οσοι εχουν εστω και λιγο ψαχτει με το ομοτιτλο των pink floyd. Ειναι σαν να βλεπεις το νοημα των στιχων που εψαχνες σε μια ταινια.

Χαρα και μαζοχισμος.

Και αυτα τα 2 συγκεντρωμενα σε ενα ατομο, εμενα.

Επιτελους φτιαχτηκε το πισι μου(οταν βαριεμαι μερικες φορες το κλεινω απο το κουμπι, λογικο να τα παιξει), και ειμαι πισω στη μουσικη μου και τα αρχεια μου, παλι καλα επαψε να με στοιχειωνει η ιδεα του φορματ.

Εγκριση απο τον συλλογο γονεων προς την τριημερη εκδρομη μας εις τας μαγευτικας αθηνας, μονοημερη εκδρομη μεσα στην επομενη βδομαδα και 3 κενα τη δευτερα, τελευταια ωρα(=εξαωρο) και τις 2 πρωτες(=υπνος μεχρι τις 9:30!).

Ομαλη πορεια στις προβες για την εκδηλωση της τριτης λυκειου.

Απουσια πιεσης απο ΟΛΟΥΣ τους σχολικους φορεις. Ευτυχια.

Και μεσα σε ολο αυτο το χαρμοσυνο κλιμα, ακουω ψυχοπλακωτικα τραγουδια. Το gutter ballet εχει μπει σε repeat.

Τι σκατα, ενω ολα βαινουν καλως εγω θελω να εξισορροπω την κατασταση με summer's rain και παει λεγοντας?



Δεν ξερω. Μαζοχισμος μαλλον.

Ας το γυρισουμε σε gamma ray να αναψουν τα αιματα.

ALL THAT I SEE IS THE YEAAAAAAAAAARS

Αυτα λοιπον. Just another crisis, nothing special.

Hails!

Ισως.

Φανταζομουν σημερα τι πειραγμα θα ετρωγε ο Σημιτης μικρος στο σχολειο του οταν θα μαθαιναν για τον αντισημιτισμο. Μεχρι προτεινος-ομολογω- νομιζα οτι ο αντισημιτισμος ειχε να κανει με αντιπαθεια προς τον εν λογω πολιτικο. Σοβαρα.

Τομεητοους? Νο? Ωραια.

Ασχετο τωρα. Δεν μπορω να καταλαβω γιατι σε καθε περιοδο της νεας ιστοριας κρυβεται καπου μια αντικομμουνιστικη διαθεση. Μα παντου.
Δηλαδη οι συνομιλιες της εκαστοτε εποχης πρεπει να ηταν καπως ετσι:

Νεαρο μελος ναζιστικης οργανωσης πλησιαζει Γερμανο πολιτη.
-Γιοχαν! Τι εφαγες σημερα;
-Τιποτα.
-Ο γειτονας σου τι εφαγε;
-Οσπρια.
-Τι ειναι ο γειτονας σου;
-Εβραιος.
-Ο απεναντι γειτονας τι εφαγε;
-Κρεας.
-Τι ειναι ο απεναντι γειτονας;
-Κομμουνιστης.
-ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΦΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΣΕΝΑ, ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟ ΑΣΤΟ. Ελα μαζι μας. Πολεμησε αυτους που σου κλεβουν το φαγι.


Ε?

Ισως και οχι.
Αλλα ισως και ναι.

Γιατι τι σκατα ειναι ο ναζισμος τελος παντων. Φυλετισμος και αντισημιτισμος πανω απ'ολα. Και βεβαιως βεβαιως υστερικος κομμουνισμος. Αντιδιεθνισμος γενικοτερα.
Κι ετσι αρχιζει η αδιαφορια προς τη δημοκρατια, η αδιαφορια για την τυχη της. Και η ανοχη στη στρατοκρατια.

Και ολα αυτα δεν ειναι παρα πολιτικες συνεπειες καποιας κρισης φανταζομαι.
Του κραχ φανταζομαι? Καλα φανταζομαι?
Χτυπαει με σειρα βιομηχανικες και αγροτικες χωρες, ωστε να καταληξουμε σε ολο αυτο το μπαρμπουτσαλο του αντιδιεθνισμου.

Ισως και οχι.
Αλλα ισως και ναι.

Γέλα!

Γελα, ειναι ομορφο να γελας, εστω να χαμογελας.
Αυτο το σφιξιμο στους μυες του προσωπου σου, ειναι γλυκο, ειναι ομορφο.
Γελα, δεν ειναι δυσκολο.
Μπορει να σου φυγει ολη η κακοκεφια μεσα σε λιγα δευτερολεπτα, δοκιμασε το!
Γελα. Ριξε ενα χαμογελο, κανε κατι.
Δυναμωσε λιγο την ενταση της μουσικης και παρε αποφαση πως εσυ εξουσιαζεις τη διαθεση σου, εσυ και μονο.
Εχεις υποχρεωσεις, εχεις deadlines να προλαβεις, εχεις πραγματα να κανεις, αγχωνεσαι και ξεχνας να γελασεις.

Μου αρεσει να γελαω και να χαμογελαω διαρκως.
Δεν ανησυχω μην κανω ρυτιδες εκφρασης.
Με λενε χαζοχαρουμενο ενιοτε.
Συνηθως γελαμε ολοι μαζι, και ειναι ωραια.

Και πως με ενα απλο ξεσπασμα του εαυτου σου, ενα ξεσπασμα απο μεσα σου, τρανταζεται ολο σου το σωμα, η αναπνοη σου κοβεται και τα ματια σου σχεδον κλεινουν, πως με ενα τετοιο ξεσπασμα μπορει να σου φτιαξει η διαθεση?
Αλλαζει η φωνη σου, μερικοι δεν ακουγονται καν, απο το στομα τους βγαινει μονο αερας.
Σε αλλους παλι αυτο το χαμογελο δεν εξελισσεται συχνα σε γελιο.
Ανουσιο μηπως?

Περιεργο λιγο.

Τωρα θα σκεφτεσαι ''τι διαολο, κερδισε κανα ΚΙΝΟ αυτη και κανει ετσι''.
Μπα.
Εφηβικη κριση I guess.

We're living in a constant fight
Too much pressure everywhere
And all around

Don't let it pull you down
Hold on tight
Cling to your dreams

Don't you depend on someone else
Think for yourself and win the race

The chance you got comes never twice
Do your best, (and) do it right

Time will come but don't you hide
You are on your way

You're led by God but you're not a pawn
Should live your life, don't care 'bout any scorn

Just let them fool around
No need to cry
Don't give up

Try to be as smart as you can be
I know you own so much ability

Ναι ρε γαμωτο, ακουω helloween και μου φτιαχνει η διαθεση.
Οσο κοινοτυποι κι αν φαινονται οι στιχοι, δεν βαριεμαι να τους ακουω/διαβαζω/τραγουδαω. Τι σκατα φανμποησα θα ημουν τελος παντων. :Ρ

So..



In case you haven't smiled yet.
=)

ΜΙΕΧ. Ή αλλιως, τα ξυνω που τα ξυνω, ας γραψω και τιποτα.

Αυτο που λεει ο τιτλος.

Και το θεμα ειναι οτι ξυνομαι απο το πρωι μεχρι το βραδυ, ενω εχω να κανω 3 εργασιες, να διαβασω του κοσμου τα πραγματα, να κανω του κοσμου τις ασκησεις, μπλα μπλα μπλαχ.

Το αστειο της υποθεσης ειναι οτι αγχωνομαι οτι δεν θα προλαβω. ΕΜ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΟΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ. Παρ'τα τωρα. Να. Να. *απανωτες μουτζες*

Λοιπον. Ας κανουμε εναν απολογισμο. Οταν καταγραφω οσα εχω να κανω καπου και μετα διαγραφω σιγα σιγα αυτα που ολοκληρωνω, αναπτερωνεται καπως το ηθικο μου.

Εφημεριδα που αποφασισαμε στο ντουκου να ιδρυσουμε - προοδος : 1%.
Εχουμε δηλαδη τον τιτλο, τις στηλες και την συντακτικη ομαδα. Νομιζω παμε καλα.

Εργασια Αστρονομιας για αυριο - προοδος: 100%
Ημουν τοσο κωλοφαρδη ωστε να βρω ενα κειμενο στον γουγλη που ειχε ακριβως τα στοιχεια που εψαχνα. Κοπη/πεηστ σε ενα παουερποιντ και αρχοντας.

Μα, ποιος μαλακας παει 11 το πρωι Σαββατιατικα(ειναι και του Αγιου Βαλεντινου αυριο ΜΗ ΧΕΣΩ), στα σχολεια?

Εγω υποθετω.

Τεσπα.

Εργασια Βιολογιας - προοδος: 0%.
Νικο, στρωσου. Δεν τα κανω παλι ολα μονη μου. ΑΚΟΥΣ??!??!

Εργασια Ιστοριας - προοδος: 0%
40 σελιδες, να τις κανω σχεδιαγραμμα. Δεν μας χεζεις ρε Νταλαρα.

Εργασια Εκθεσης-Εκφρασης: 0%.
Να διαβασω και να φτιαξω μια παρουσιαση για ενα βιβλιο μεσα σε 5 μερες. Χεσε μας κι εσυ. Θα παω εναν Δαν Βραουν που διαβασα προσφατα και αν της αρεσει.

Διαβασμα κιθαρας - προοδος: 40%
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ ΣΕ ΛΕΩ.

Ασκησεις μιγαδικων - προοδος 24%
Δεν μπορω. Με κουραζουν. Απασχολουν τα λιγοστα κυτταρα που εχει ο εγκεφαλος μου.


Και τωρα ειναι η ωρα που σε πιανει μια διαθεση να κανεις κατι δημιουργικο. Να διατυπωσεις τη θεωρια της σχετικοτητας για παραδειγμα, αλλα αφου συνειδητοποιησεις οτι σε εχουν προλαβει(ποιος ειναι αυτος ο Αλμπερτ τελος παντων?), λες 'παω να γεμισω την δαταβασε του μπλογκ'.

Veni, vidi, vici.

Αποχωρω.

Καληνυχτες ιδερνετ.

Προς αυτους που γραφουν για τα προβληματα των εφηβων.

Ακουστε. Επειδη ειμαι εφηβη και θα ειμαι για κατι λιγοτερο απο 2 χρονια ακομα, θελω να σας πω ορισμενα πραγματα.

Επεσε τις προαλλες στα χερια μου ενα βιβλιο, ''Εφηβοι, προβληματα και ανησυχιες''.

Αυτο το πραγμα, που καθεστε και μας βαζετε ολους στο ιδιο τσουβαλι, ειναι καπως. Σπαστικο. Καπως.

Θελω να πω, τα προβληματα μας δεν θα τα καταλαβει και δεν θα τα κατανοησει ποτε κανενας τοσο, ωστε να γραψει βιβλιο για αυτα. Ποσο μαλλον καποιος που δεν ειναι καν εφηβος eh.

''Ειστε μεταξυ 13 και 16 ετων περιπου, δηλαδη αυτο που λεμε εφηβοι. Αυτο το βιβλιο ειναι φτιαγμενο για σας, αγορια και κοριτσια.''

Τι λες ρε φιλε τωρα, καταφερες να γραψεις 152 σελιδες οπου ισχυριζεσαι πως διαβαζοντας το θα νιωσω αποδεκτη ή κατι?

Πολυ δυναμικα ξεκινησα και δεν μου αρεσω. Παμε παλι. :P

Το βρισκω καπως αδυνατο τεσπα αυτο. Εχει ενδιαφερουσες διαπιστωσεις. Αλλα δεν δεχομαι να μου λες οτι κατεγραψες ολα μας τα προβληματα και καλυψες ολα τα περιθωρια που εχουμε για να προβληματιστουμε κι αυτα.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ. Ουφχ.

Το βιβλιο δεν θα το κρατησω για μενα. Για τη φουκαριαρα τη μανα μου.
Να δουμε, θα αρχισει να μου μιλαει ομορφα και γλυκα μετα απο αυτο, θα αρχισει να με αφηνει να γυριζω ο,τι ωρα θελω σπιτι, θα σταματησει να με πρηζει να διαβασω?

Μπα.

Οποτε, οχι μονο γραφεις ασταθειες, δεν πετυχαινεις και τιποτα.

Οποτε σταματα, ασε τους περιεργους εφηβους που δεν τους καταλαβαινει κανεις και βιωνουν καθημερινα τον κοινωνικο αποκλεισμο(θεε μου, εχεις γραψει 2-3 καλες παπαριες εκει μεσα.) να κοψουν τις φλεβες τους και να κανουν σεξ υπο το φως του φεγγαριου.

Παω να ουρλιαξω γυμνη στο λυκοφως γιατι δεν με καταλαβαινει κανεις. Αουαουα.