Τιποτα, nothing, rien. (#2)

Μετα απο μια εντελως ΚΛΑΣΜΕΝΗ μερα, 4 ωρες προβα, νευρα με υπευθυνο καθηγητη που ομως κρατας διακριτικα μεσα σου, τρεξιμο για να προλαβεις το ωδειο, αρκετο διαβασμα για διαγωνισμα φροντιστηριου αυριο, ειναι απιστευτα χαλαρωτικο και γενικα ομορφο να καθεσαι να λυνεις μιγαδικους με συνοδεια πλεηλιστ που εχεις φτιαξει, εχει την ετικετα ''διαβασμα'' και εχει μεσα μπαλαντοειδη των οποιων τους στιχους γνωριζεις(επι το πλειστον :Ρ).

Θετω z=x+yi και I will sail where the Raven lead meeeeee..

Fly on black wings high and free, I shall return with the wind the day, from high adventures, swelling sail, autumn red comes to Asa Bay.

Bathory.
Ή αλλιως η-μουσικη-μας-σε-στοιχειωνει-και-σε-συγκινει-για-παντα.
(οπως εχει πει και ενα αγαπημενο προσωπο :) )
(αναθεμα τα κλοπηραητς)

Αλλη μια αυτοβιογραφικη και probably ανουσια για το ιδερνετικο κοινο αναρτηση.
Αγαπω το διαδικτυακο ημερολογιο μου, yah!

The Wall.

Μπραβο στη νοβα που αμα γουσταρει βαζει και καμια καλη ταινια.
Ολο ακουγα και ακουγα για αυτην αλλα ποτε δεν εκανα τον κοπο να τη δω.

Σκηνοθετης: Alan Parker
Σεναριογραφος: Roger Waters (μπασιστας και βοκαλιστας των Pink Floyd)
Κυριος ρολος αυτος του Pink, τον οποιο ερμηνευει ο Bob Geldof

O Pink λοιπον.

Στην ταινια βλεπουμε διαφορες ψυχοσωματικες αλλαγες και καταστασεις που εχει ζησει απο την παιδικη του ηλικια. Στην πορεια μαθαινουμε οτι ο πατερας του σκοτωθηκε στον δευτερο παγκοσμιο. Αργοτερα τον δειχνει (στην παιδικη ακομα ηλικια) στον σταθμο του τρενου οπου ολοι οι επιζωντες του πολεμου ενωνονται παλι με τις οικογενειες τους, ενω ο ιδιος μενει να περιπλανιεται ολομοναχος, χωρις να περιμενει καποιον.

Για τους ευσυγκινητους, καπου εδω ανεβαινουν τα πρωτα δακρυα.

Ο μικρος αρχιζει να θετει ως στοχο της ζωης του την ανακαλυψη στοιχειων που θα τον βοηθουσαν να δημιουργησει την πατρικη μορφη που τοσο του ελειπε. Βρισκει σε ενα συρταρι το πιστοποιητικο θανατου του απο τον Γεωργιο VI, και απο κει και επειτα παρακολουθουμε τον Πινκ στο σχολειο του, με τους καθηγητες που τον κοροιδευαν για τα αστεια ποιηματα του, τους μαθητες να καινε θρανια, καρεκλες, και ολα αυτα κατω απο τους ηχους του πλεον πασιγνωστου We don't need no education. Ο Πινκ ενηλικιωνεται, παντρευεται, τον απατουν, πληγωνεται, αποπειρα αυτοκτονιας, αλκοολ, ναρκωτικα, πορνες.

Προσωπικα προτεινω να το δουν οσοι εχουν εστω και λιγο ψαχτει με το ομοτιτλο των pink floyd. Ειναι σαν να βλεπεις το νοημα των στιχων που εψαχνες σε μια ταινια.

Χαρα και μαζοχισμος.

Και αυτα τα 2 συγκεντρωμενα σε ενα ατομο, εμενα.

Επιτελους φτιαχτηκε το πισι μου(οταν βαριεμαι μερικες φορες το κλεινω απο το κουμπι, λογικο να τα παιξει), και ειμαι πισω στη μουσικη μου και τα αρχεια μου, παλι καλα επαψε να με στοιχειωνει η ιδεα του φορματ.

Εγκριση απο τον συλλογο γονεων προς την τριημερη εκδρομη μας εις τας μαγευτικας αθηνας, μονοημερη εκδρομη μεσα στην επομενη βδομαδα και 3 κενα τη δευτερα, τελευταια ωρα(=εξαωρο) και τις 2 πρωτες(=υπνος μεχρι τις 9:30!).

Ομαλη πορεια στις προβες για την εκδηλωση της τριτης λυκειου.

Απουσια πιεσης απο ΟΛΟΥΣ τους σχολικους φορεις. Ευτυχια.

Και μεσα σε ολο αυτο το χαρμοσυνο κλιμα, ακουω ψυχοπλακωτικα τραγουδια. Το gutter ballet εχει μπει σε repeat.

Τι σκατα, ενω ολα βαινουν καλως εγω θελω να εξισορροπω την κατασταση με summer's rain και παει λεγοντας?



Δεν ξερω. Μαζοχισμος μαλλον.

Ας το γυρισουμε σε gamma ray να αναψουν τα αιματα.

ALL THAT I SEE IS THE YEAAAAAAAAAARS

Αυτα λοιπον. Just another crisis, nothing special.

Hails!

Ισως.

Φανταζομουν σημερα τι πειραγμα θα ετρωγε ο Σημιτης μικρος στο σχολειο του οταν θα μαθαιναν για τον αντισημιτισμο. Μεχρι προτεινος-ομολογω- νομιζα οτι ο αντισημιτισμος ειχε να κανει με αντιπαθεια προς τον εν λογω πολιτικο. Σοβαρα.

Τομεητοους? Νο? Ωραια.

Ασχετο τωρα. Δεν μπορω να καταλαβω γιατι σε καθε περιοδο της νεας ιστοριας κρυβεται καπου μια αντικομμουνιστικη διαθεση. Μα παντου.
Δηλαδη οι συνομιλιες της εκαστοτε εποχης πρεπει να ηταν καπως ετσι:

Νεαρο μελος ναζιστικης οργανωσης πλησιαζει Γερμανο πολιτη.
-Γιοχαν! Τι εφαγες σημερα;
-Τιποτα.
-Ο γειτονας σου τι εφαγε;
-Οσπρια.
-Τι ειναι ο γειτονας σου;
-Εβραιος.
-Ο απεναντι γειτονας τι εφαγε;
-Κρεας.
-Τι ειναι ο απεναντι γειτονας;
-Κομμουνιστης.
-ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΦΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΣΕΝΑ, ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟ ΑΣΤΟ. Ελα μαζι μας. Πολεμησε αυτους που σου κλεβουν το φαγι.


Ε?

Ισως και οχι.
Αλλα ισως και ναι.

Γιατι τι σκατα ειναι ο ναζισμος τελος παντων. Φυλετισμος και αντισημιτισμος πανω απ'ολα. Και βεβαιως βεβαιως υστερικος κομμουνισμος. Αντιδιεθνισμος γενικοτερα.
Κι ετσι αρχιζει η αδιαφορια προς τη δημοκρατια, η αδιαφορια για την τυχη της. Και η ανοχη στη στρατοκρατια.

Και ολα αυτα δεν ειναι παρα πολιτικες συνεπειες καποιας κρισης φανταζομαι.
Του κραχ φανταζομαι? Καλα φανταζομαι?
Χτυπαει με σειρα βιομηχανικες και αγροτικες χωρες, ωστε να καταληξουμε σε ολο αυτο το μπαρμπουτσαλο του αντιδιεθνισμου.

Ισως και οχι.
Αλλα ισως και ναι.

Γέλα!

Γελα, ειναι ομορφο να γελας, εστω να χαμογελας.
Αυτο το σφιξιμο στους μυες του προσωπου σου, ειναι γλυκο, ειναι ομορφο.
Γελα, δεν ειναι δυσκολο.
Μπορει να σου φυγει ολη η κακοκεφια μεσα σε λιγα δευτερολεπτα, δοκιμασε το!
Γελα. Ριξε ενα χαμογελο, κανε κατι.
Δυναμωσε λιγο την ενταση της μουσικης και παρε αποφαση πως εσυ εξουσιαζεις τη διαθεση σου, εσυ και μονο.
Εχεις υποχρεωσεις, εχεις deadlines να προλαβεις, εχεις πραγματα να κανεις, αγχωνεσαι και ξεχνας να γελασεις.

Μου αρεσει να γελαω και να χαμογελαω διαρκως.
Δεν ανησυχω μην κανω ρυτιδες εκφρασης.
Με λενε χαζοχαρουμενο ενιοτε.
Συνηθως γελαμε ολοι μαζι, και ειναι ωραια.

Και πως με ενα απλο ξεσπασμα του εαυτου σου, ενα ξεσπασμα απο μεσα σου, τρανταζεται ολο σου το σωμα, η αναπνοη σου κοβεται και τα ματια σου σχεδον κλεινουν, πως με ενα τετοιο ξεσπασμα μπορει να σου φτιαξει η διαθεση?
Αλλαζει η φωνη σου, μερικοι δεν ακουγονται καν, απο το στομα τους βγαινει μονο αερας.
Σε αλλους παλι αυτο το χαμογελο δεν εξελισσεται συχνα σε γελιο.
Ανουσιο μηπως?

Περιεργο λιγο.

Τωρα θα σκεφτεσαι ''τι διαολο, κερδισε κανα ΚΙΝΟ αυτη και κανει ετσι''.
Μπα.
Εφηβικη κριση I guess.

We're living in a constant fight
Too much pressure everywhere
And all around

Don't let it pull you down
Hold on tight
Cling to your dreams

Don't you depend on someone else
Think for yourself and win the race

The chance you got comes never twice
Do your best, (and) do it right

Time will come but don't you hide
You are on your way

You're led by God but you're not a pawn
Should live your life, don't care 'bout any scorn

Just let them fool around
No need to cry
Don't give up

Try to be as smart as you can be
I know you own so much ability

Ναι ρε γαμωτο, ακουω helloween και μου φτιαχνει η διαθεση.
Οσο κοινοτυποι κι αν φαινονται οι στιχοι, δεν βαριεμαι να τους ακουω/διαβαζω/τραγουδαω. Τι σκατα φανμποησα θα ημουν τελος παντων. :Ρ

So..



In case you haven't smiled yet.
=)

ΜΙΕΧ. Ή αλλιως, τα ξυνω που τα ξυνω, ας γραψω και τιποτα.

Αυτο που λεει ο τιτλος.

Και το θεμα ειναι οτι ξυνομαι απο το πρωι μεχρι το βραδυ, ενω εχω να κανω 3 εργασιες, να διαβασω του κοσμου τα πραγματα, να κανω του κοσμου τις ασκησεις, μπλα μπλα μπλαχ.

Το αστειο της υποθεσης ειναι οτι αγχωνομαι οτι δεν θα προλαβω. ΕΜ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΟΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ. Παρ'τα τωρα. Να. Να. *απανωτες μουτζες*

Λοιπον. Ας κανουμε εναν απολογισμο. Οταν καταγραφω οσα εχω να κανω καπου και μετα διαγραφω σιγα σιγα αυτα που ολοκληρωνω, αναπτερωνεται καπως το ηθικο μου.

Εφημεριδα που αποφασισαμε στο ντουκου να ιδρυσουμε - προοδος : 1%.
Εχουμε δηλαδη τον τιτλο, τις στηλες και την συντακτικη ομαδα. Νομιζω παμε καλα.

Εργασια Αστρονομιας για αυριο - προοδος: 100%
Ημουν τοσο κωλοφαρδη ωστε να βρω ενα κειμενο στον γουγλη που ειχε ακριβως τα στοιχεια που εψαχνα. Κοπη/πεηστ σε ενα παουερποιντ και αρχοντας.

Μα, ποιος μαλακας παει 11 το πρωι Σαββατιατικα(ειναι και του Αγιου Βαλεντινου αυριο ΜΗ ΧΕΣΩ), στα σχολεια?

Εγω υποθετω.

Τεσπα.

Εργασια Βιολογιας - προοδος: 0%.
Νικο, στρωσου. Δεν τα κανω παλι ολα μονη μου. ΑΚΟΥΣ??!??!

Εργασια Ιστοριας - προοδος: 0%
40 σελιδες, να τις κανω σχεδιαγραμμα. Δεν μας χεζεις ρε Νταλαρα.

Εργασια Εκθεσης-Εκφρασης: 0%.
Να διαβασω και να φτιαξω μια παρουσιαση για ενα βιβλιο μεσα σε 5 μερες. Χεσε μας κι εσυ. Θα παω εναν Δαν Βραουν που διαβασα προσφατα και αν της αρεσει.

Διαβασμα κιθαρας - προοδος: 40%
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ ΣΕ ΛΕΩ.

Ασκησεις μιγαδικων - προοδος 24%
Δεν μπορω. Με κουραζουν. Απασχολουν τα λιγοστα κυτταρα που εχει ο εγκεφαλος μου.


Και τωρα ειναι η ωρα που σε πιανει μια διαθεση να κανεις κατι δημιουργικο. Να διατυπωσεις τη θεωρια της σχετικοτητας για παραδειγμα, αλλα αφου συνειδητοποιησεις οτι σε εχουν προλαβει(ποιος ειναι αυτος ο Αλμπερτ τελος παντων?), λες 'παω να γεμισω την δαταβασε του μπλογκ'.

Veni, vidi, vici.

Αποχωρω.

Καληνυχτες ιδερνετ.

Προς αυτους που γραφουν για τα προβληματα των εφηβων.

Ακουστε. Επειδη ειμαι εφηβη και θα ειμαι για κατι λιγοτερο απο 2 χρονια ακομα, θελω να σας πω ορισμενα πραγματα.

Επεσε τις προαλλες στα χερια μου ενα βιβλιο, ''Εφηβοι, προβληματα και ανησυχιες''.

Αυτο το πραγμα, που καθεστε και μας βαζετε ολους στο ιδιο τσουβαλι, ειναι καπως. Σπαστικο. Καπως.

Θελω να πω, τα προβληματα μας δεν θα τα καταλαβει και δεν θα τα κατανοησει ποτε κανενας τοσο, ωστε να γραψει βιβλιο για αυτα. Ποσο μαλλον καποιος που δεν ειναι καν εφηβος eh.

''Ειστε μεταξυ 13 και 16 ετων περιπου, δηλαδη αυτο που λεμε εφηβοι. Αυτο το βιβλιο ειναι φτιαγμενο για σας, αγορια και κοριτσια.''

Τι λες ρε φιλε τωρα, καταφερες να γραψεις 152 σελιδες οπου ισχυριζεσαι πως διαβαζοντας το θα νιωσω αποδεκτη ή κατι?

Πολυ δυναμικα ξεκινησα και δεν μου αρεσω. Παμε παλι. :P

Το βρισκω καπως αδυνατο τεσπα αυτο. Εχει ενδιαφερουσες διαπιστωσεις. Αλλα δεν δεχομαι να μου λες οτι κατεγραψες ολα μας τα προβληματα και καλυψες ολα τα περιθωρια που εχουμε για να προβληματιστουμε κι αυτα.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ. Ουφχ.

Το βιβλιο δεν θα το κρατησω για μενα. Για τη φουκαριαρα τη μανα μου.
Να δουμε, θα αρχισει να μου μιλαει ομορφα και γλυκα μετα απο αυτο, θα αρχισει να με αφηνει να γυριζω ο,τι ωρα θελω σπιτι, θα σταματησει να με πρηζει να διαβασω?

Μπα.

Οποτε, οχι μονο γραφεις ασταθειες, δεν πετυχαινεις και τιποτα.

Οποτε σταματα, ασε τους περιεργους εφηβους που δεν τους καταλαβαινει κανεις και βιωνουν καθημερινα τον κοινωνικο αποκλεισμο(θεε μου, εχεις γραψει 2-3 καλες παπαριες εκει μεσα.) να κοψουν τις φλεβες τους και να κανουν σεξ υπο το φως του φεγγαριου.

Παω να ουρλιαξω γυμνη στο λυκοφως γιατι δεν με καταλαβαινει κανεις. Αουαουα.

Eh.

Σκατα στα μουτρα μου που δεν ακουγα ΤΟΥΛ τοσο καιρο.

Αυτο.

Εμεις κι ο κοσμος.

Το μικρο Ρανι ανακαλυπτει τον κοσμο.

Και το Ρανι μεσα σε αυτες τις ερευνες, ανακαλυψε οτι ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν πρεπει να αφηνεις μια κατασταση να σε παιρνει απο κατω.

Η ζωη ειναι ομορφη, τη ζωη πρεπει να τη χαιρεσαι, να την ξεζουμιζεις και να δινεις σημασια στην καθε σταγονα που αποκτας.(εχμ, αυτη η προταση γραφτηκε με απωλεια πορνοδιαστροφικων σκεψεων.)

Θα κλαψεις μια, θα κλαψεις δυο, θα κλαψεις τρεις αλλα μετα τελος. Δεν αξιζει να κλαις.

Προσπαθησε να βγαλεις αλλου τα δακρια σου. Βγαλ'τα σε ενα τραγουδι, σε μια ταινια, καπου αλλου.

Παντα θα εχεις ανθρωπους γυρω σου που θα σε εκτιμουν και θα σου συμπαρασταθουν και ολα αυτα τα κλισε που λενε οι γκομενες στα hi5 των κολλητων τους.

ΑΧΑΜ, reconnect.

Που λες, πολλοι ανθρωποι θα φυγουν και πολλοι ανθρωποι θα ερθουν. Τη στιγμη που τους βλεπεις να φευγουν, απλα κατσε πισω πισω να κουνας το μαντηλι. Μην τους αφησεις να σου καταστρεψουν την ευτυχια.

Ακομα κι ετσι, ακομα κι αν μεσα απο το δηθεν σκληρο περιβλημα σου αρχιζεις να σπας, θα βρεθεις παλι αναμεσα στην ομαδα των ανθρωπων που θα σε ξαναπαρηγορησουν. Και θα σου ξαναπουν κλισε φρασεις. Που θα τις εννοουν.

Και καποια στιγμη θα ερθουν καινουριοι ανθρωποι. Κι αλλοι ανθρωποι. Που θα σε κανουν κι αυτοι χαρουμενο, ετσι οπως ησουν και με τους παλιους ανθρωπους.
Μπορει να μην με πιστευεις, μπορει να μου λες ''χεσε με, δεν ξερεις τι τραβαω τωρα, μη μου λες μαλακιες.''

Αλλα ξερω.

Και ξερω οτι θα βρεις κι αλλα ατομα οσο προχωρας.

Σιγια.

Τα παντα ολα.

Καλη χρονια και τυπικες χυδαιοτητες κατ'αρχας.
Πανε αρκετες μερουλες απο τοτε που εγραψα τελευταια φορα εδω. Ξερω οτι αυτη τη στιγμη ενα πληθος internet users περιμενουν εναγωνιωδως να ανεβασω καινουρια αναρτηση.
Ναι λοιπον αγαπητοι αναγνωστες, Rania is back. In black.

Διακοπες παπαλα, ξυσιμο παπαλα και καποια στιγμη πρεπει και wow παπαλα. Δεν μου παει καρδια ομως.
ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ.
Μου ειχα υποσχεθει οτι μεσα στις γιορτες θα εκανα καμια επαναληψη ή κατι. Η τσαντα μου μεχρι χτες ηταν θεοκλειστη με τα βιβλια μεσα.
Ειμαι υποδειγμα μαθητη, i know.

Τις τελευταιες μερες αραξα οσο μπορουσα. Μιλαμε για ΣΑΠΙΛΑ, οχι αστεια.
Τωρα ξανα στη ρουτινα, γραφω 3 διαγωνισματα, το φροντιστηριο εχει αρχισε λιγο πριν ανοιξουμε κλπ.
Βαριεμαι και μονο που το σκεφτομαι.
Α, τι λενε οι monty?

Always look on the bright side of life.



Και ναι, σκοπευω απο φετος να αρχισω να την κοιταω αυτην την γαμημενη την πλευρα.
Παω να διαβασω, γεια.